Wirus ZIKA. Czy kobiety w ciąży powinny się go obawiać? 0

Od kilku tygodni jesteśmy bezustannie bombardowani doniesieniami ze świata, dotyczącymi wirusa ZIKA, który zaczyna rozprzestrzeniać się w tempie błyskawicznym. Do niedawna mówiło się, że jedynym jego źródłem są komary. W tym tygodniu pojawiła się jednak informacja, że może być on roznoszony również drogą płciową.

Nie bez powodu dzisiaj o tym piszę. Sama około tygodnia temu zastanawiałam się, może to głupio zabrzmi, czy spotkanie z moją mamą po jej powrocie z Ameryki Środkowej, będzie dla mnie – kobiety w ciąży w pełni bezpieczne. Bo kiedy chodzi o zdrowie dziecka, w tym właśnie tego rosnącego w brzuchu, to moim zdaniem nie ma czegoś takiego jak nadmierna ostrożność.

Przewertowałam trochę materiałów i dzisiaj postanowiłam wrzucić na bloga moje małe podsumowanie.

Czym jest wirus ZIKA – ZIKV (ang. Zika virus)?

Po raz pierwszy wykryto go w populacji Makaków w 1947 roku. Od tamtej pory odnotowano przypadki zachorowań wśród ludzi w Afryce, Azji, a także rejonie wysp Pacyfiku. Najgłośniej o wirusie jest od 2015 roku i najczęściej mówi się o Brazylii. W chwili obecnej mówimy już o ponad 30 krajach, w tym w Ameryce Południowej o: Kolumbii, Surinamie, Meksyku, Chile, Salwadorze, Gwatemali, Paragwaju oraz Wenezueli. W Afryce zachorowania zgłosiła Republika Zielonego Przylądka. Pojawiają się przypadki na Wyspach Karaibskich, w Azji Południwo-Wschodniej, a także w Ameryce Północnej, m.in. w Teksasie, oraz w Europie – np. w Danii czy Wielkiej Brytanii.

Do zakażenia wirusem następuje na skutek ukąszenia przez komara z gatunku Aedes, który faktycznie nie jest w stanie rozmnażać się w naszym polskim klimacie.

komar AEdes

W tym tygodniu okazało się jednak, że jest jeszcze jedna możliwość zarażenia na drodze człowiek – człowiek. Pojawiły się przypadki infekcji w wyniku transfuzji oraz stosunku płciowego. Ten drugi odnotowano m.in. w Teksasie, gdzie osoba, która wcześniej przebywała w Ameryce Południowej, zaraziła kobietę w ciąży. W wyniku tego na świat przyszło dziecko z mikrocefalią.

Objawy zakażenia Wirusem ZIKA

W trzech czwartych do czterech piątych zakażenie przebiega bezobjawowo. Może mieć jednak również i bardzo ostry przebieg. Choroba wylęga się do ok. 9 dni, jej objawy utrzymują się od 2 do 7. Badania mówią o tym, że wirus pozostaje w organizmie po chorobie do tygodnia czasu. Nie ma natomiast badań mówiących o tym, czy wirus będzie wpływał na przyszłe ciąże, jeśli kobieta została nim zarażona w przeszłości.

Na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego czytamy:

„Chorobie towarzyszą zwykle następujące objawy: umiarkowana gorączka, bóle głowy, bóle mięśni oraz stawów głównie tych mniejszych jak np. rąk czy stóp, obrzęki stawów, zapalenie spojówek, plamista lub grudkowa wysypka. Objawy występują zwykle po 3 – 12 dniach od zakażenia, z reguły są umiarkowane i nie trwają dłużej niż tydzień. Ze względu na swój charakter choroba może zostać nierozpoznana lub omyłkowo zdiagnozowana jako inna choroba np. gorączka denga. (…) odnotowuje się także przypadki przebiegające z objawami neurologicznymi pod postacią porażeń wiotkich oraz wady wrodzone u dzieci w postaci małogłowia (mikrocefalii).”

Jak wirus ZIKA wpływa na uszkodzenie mózgu u noworodków?

W kontekście Wirusa ZIKA coraz więcej mówi się o mikrocefalii. Dzieci nią dotknięte rodzą się z nieproporcjonalnie małą głową. To niestety nie wszystko, ponieważ zaledwie w przypadku 15% dzieci problem dotyczy jedynie małych rozmiarów czaszki. Problem polega na tym, że mózg dziecka z mikrocefalią nie rozwija się najczęściej prawidłowo, może też zatrzymać się na etapie kilkulatka. Oczywiście za to schorzenie nie odpowiadają jedynie komary, ale także picie alkoholu w ciąży, czy też przebyte w trakcie jej trwania choroby takie jak: toksoplazmoza czy różyczka.

Nie jest jeszcze do końca potwierdzony związek wirusa z mikrocefalią. Jednak (za: GIS):28 listopada 2015 r. Ministerstwo Zdrowia Brazylii przyjęło istnienie związku pomiędzy wzrostem częstości występowania przypadków mikrocefalii, a zakażeniem wirusem Zika, na podstawie zidentyfikowania genomu tego wirusa w krwi i próbkach tkanek nowo narodzonego dziecka, u którego zdiagnozowano mikrocefalię oraz inne wady wrodzone. (…) Według brazylijskich władz ds. zdrowia największe ryzyko wystąpienia mikrocefalii lub wad wrodzonych u nowonarodzonych dzieci występuje w przypadku zakażenia wirusem Zika kobiet, będących w I trymestrze ciąży.”

Mikrocefalii nie da się wyleczyć. Jeśli faktycznie istnieje związek pomiędzy wirusem, a tym schorzeniem, wówczas pozostaje jedynie prewencja.

Zapobieganie przed zarażeniem wirusem ZIKA

Nie ma szczepionki chroniącej przed ZIKA. Kobietom w ciąży odradza się podróżowania do rejonów zagrożonych występowaniem komara Aedes. Jeśli już tam przebywają powinny chronić się przed jego ukąszeniami. Oprócz tego konieczne jest stosowanie środków chroniących przed zarażeniem drogą płciową.

Na stronie GIS znajdziemy szczegółowe zalecenia odnośnie Wirusa ZIKA http://gis.gov.pl/images/ep/iino_podr/17_12_15-_zika-brazylia_region_pacyfiku.pdf

Wraz z poniższą informację:

W razie zachorowania w trakcie pobytu (w rejonach utrzymującej się transmisji wirusa ZIKA) należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską, zaś w przypadku wystąpienia objawów choroby w ciągu 21 dni po powrocie z ww. rejonów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza informując o przebytej podróży.  Kobiety ciężarne powinny poinformować personel prowadzący ciążę o odbytej podróży w ww. regiony. 

W celu uzyskania informacji o innych zagrożeniach należy przed wyjazdem do tego kraju skontaktować się z lekarzem medycyny podróży lub lekarzem medycyny tropikalnej, najlepiej nie później niż 6 – 8 tyg. przed planowaną podróżą.  

 Źródła:

Zdjęcia pochodzą z: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wirus_Zika

http://gis.gov.pl/images/ep/iino_podr/17_12_15-_zika-brazylia_region_pacyfiku.pdf

 

Bądź towarzyski, podziel się!